Αναστάσιος Περράκης υποψήφιος Ευρωβουλευτής με το ΠΟΤΑΜΙ : Ένας ρεαλιστής οφείλει να απαιτεί το αδύνατο…

a.perakis

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη παραχώρησε στον "Σύμβουλο Επιχειρήσεων" ο υποψήφιος Ευρωβουλευτής με το ΠΟΤΑΜΙ  Αναστάσιος Περράκης. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο στην Αθήνα, Βιολόγος. Πήρε  διδακτορικό στο Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Μοριακής Βιολογίας (EMBL) στην Γερμανία, υποστήριξε την διατριβή του στο Πανεπιστήμιο της Υόρκης στην Αγγλία, μετα-διδακτορικός υπότροφος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Μοριακής Βιολογίας (EMBO) στην Ολλανδία, ερευνητής πίσω στο EMBL αλλά στην Γαλλία. Από το 2001 με την δικιά του ερευνητική ομάδα στο Ολλανδικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο, και από το 2018 και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης. Ζει στο Άμστερνταμ.Η πολιτική του πορεία με το “Ποτάμι”: στην Επιτροπή Διαλόγου πρώτα, υποψήφιος με το Ποτάμι το 2015 στο Λασίθι, εκλεγμένος στην ΜΕΣΥΑ στο 2ο και στο 3ο συνέδριο, στο Πολιτικό Συμβούλιο μετά το 3ο συνέδριο εκπροσωπώντας την Ελληνική Διασπορά. Ακολουθεί η συνέντευξη του κ. Περράκη, που έχει αρκετούς δεσμούς και συνεργασίες με το Πανεπιστήμιο Πατρών:

Είστε υποψήφιος με το ΠΟΤΑΜΙ στις Ευρωεκλογές της 26ης Μαΐου και όπως έχετε δηλώσει δεν έχετε αυταπάτες. Τελικά η πολιτική είναι ρεαλισμός ή αφήνει περιθώρια  και στη φαντασία;

Η πολιτική πάνω από όλα οφείλει να είναι ρεαλισμός. Αλλιώς καταλήγουμε στα Καστελόριζα, στα Ζάππεια και στα Προγράμματα Θεσσαλονίκης. Είμαι ρεαλιστής όταν δηλώνω ότι δεν θα εκλεγώ στην Ευρωβουλή. Είμαι όμως ρεαλιστής και όταν μάχομαι για ένα δυνατό Ποτάμι στην Ευρωβουλή. Το Ποτάμι ήδη ανέκτησε δύο από τις έδρες των αποστατών του στην Βουλή, βλέπουμε το ενδιαφέρον τον κόσμου καθημερινά, και πιστεύουμε ρεαλιστικά ότι η θέση μας είναι και σε αυτή την Ευρωβουλή. Μην ξεχνάτε όμως ότι ένας ρεαλιστής οφείλει να απαιτεί το αδύνατο.

Τι καινούργιο κομίζει η υποψηφιότητά σας;

Είμαι αντικειμενικά ένας καταξιωμένος επιστήμονας στον τομέα μου. Έφτιαξα την καριέρα μου και προσφέρω ότι μπορώ στην κοινωνία, επειδή υπάρχει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή με υποστήριξε, και στο διδακτορικό μου, και στην μεταδιδακτορική μου εκπαίδευση,  αυτή συνεχίζει να με υποστηρίζει ως διευθυντή ερευνητικών προγραμμάτων. Πιστεύω βαθιά στην Ευρώπη, είμαι παράδειγμα για το πως η Ενωμένη Ευρώπη μας κάνει καλύτερους επαγγελματίες, και θέλω να ελπίζω καλύτερους πολίτες. Φέρνω την πίστη στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση και αλληλεγγύη, αλλά και το τεχνοκρατικό υπόβαθρο για να μιλήσω για θέματα έρευνας, εκπαίδευσης, και υγείας. Μπορώ να σταθώ στην Ευρώπη ισότιμα και με κύρος, να μιλήσω σε πέντε Ευρωπαϊκές γλώσσες, για θέματα που αφορούν την Ελληνική κοινωνία, και το μέλλον των Ελλήνων, μέσα σε μια δυνατή Ένωση που είναι απαραίτητη για μια δυνατή Γηραιά Ήπειρο μέσα σε ένα κλίμα διεθνών ανακατατάξεων που την απειλούν.

H εμπειρία σας από τις  εθνικές εκλογές ως υποψήφιος με το ΠΟΤΑΜΙ στο Λασίθι  το 2015 και οι μετέπειτα εξελίξεις στα πολιτικά πράγματα της χώρας αλλά και του κόμματός σας,   σας επιτρέπουν  να είστε αισιόδοξος για την προοπτική νέων ιδεών και προτάσεων στην ελληνική κοινωνία;

Ναι, είμαι αισιόδοξος για την προοπτική νέων ιδεών στην Ελληνική Κοινωνία. Τις βλέπω παντού γύρω μου. Αν το 50% που δεν ψηφίζει, που απαξιώνει την πολιτική, κατέβει να ψηφίσει θα αποτυπωθεί ακριβώς η εικόνα που βλέπω. Βλέπω μια εικόνα κινητικότητας των νέων σπουδαστών και εργαζομένων στην Ευρώπη, μια εικόνα θέλησης για καινοτομία, μια εικόνα για μια νέα γενιά δημοσιών υπαλλήλων που σέβεται τον πολίτη. Ακόμα και νέους πολιτικούς – ακόμα και έξω από το Ποτάμι, που με κάνουν αν αισιοδοξώ βλέπω. Άρα, ναι, είμαι υποχρεωμένος με βάση αυτές τις εικόνες να είμαι αισιόδοξος: και για αυτό ζητώ από όλους αυτούς που οφείλουν να είναι αισιόδοξοι, να ψηφίσουν στις Ευρωεκλογές τα πρόσωπα που θεωρούν άξια, και κόμματα που εκφράζουν την πίστη στα δικά τους όνειρα για το μέλλον.

Προέρχεστε από τον χώρο της επιστημονικής έρευνας, τον οποίο υπηρετείτε με επιτυχία σε διεθνές επίπεδο. Τι προτείνετε για αυτόν τον τομέα στη χώρα μας διαφορετικό από όσα γίνονται τα τελευταία χρόνια;

Έγιναν σημαντικά βήματα ενίσχυσης της χρηματοδότησης στην έρευνα στην Ελλάδα, και αυτό είναι θετικό. Το πρώτο και κύριο ζητούμενο είναι η απαλλαγή της έρευνας από την γραφειοκρατία. Είναι κωμικό και τραγικό αυτό που συμβαίνει στην έρευνα στην Ελλάδα σήμερα. Το δεύτερο ζητούμενο είναι να υπάρξει τακτική χρηματοδότηση από τον τακτικό προϋπολογισμό, με σαφείς ημερομηνίες, κανόνες, πρόγραμμα. Όχι μόνον αποσπασματικές και ευκαιριακές δράσεις όπως σήμερα. Το τρίτο ζητούμενο είναι να ξεχωρίσουμε την έννοια της έρευνας (την παραγωγή γνώσης) από την καινοτομία (την αξιοποίηση της γνώσης) και να ενισχύσουμε και τα δύο διακριτά. Σήμερα τα μπερδεύουμε, θεωρούμε την καινοτομία ως απαραίτητο και προκαθοριζόμενο προϊόν της έρευνας και έτσι βλάπτουμε και την έρευνα και την καινοτομία.

Γνωρίζετε  το ερευνητικό οικοσύστημα της Πάτρας και της Δυτικής Ελλάδας. Είναι εφικτό να γίνει πράξη το όραμα αρκετών τοπικών φορέων, η περιοχή μας να καταστεί βασικό εθνικό ερευνητικό κέντρο;

Η διεθνής εμπειρία έχει δείξει ότι τα σημαντικά ερευνητικά κέντρα πρέπει να έχουν κάποια εξειδίκευση και οι ερευνητικές ομάδες που τα αποτελούν να στεγάζονται στον ίδιο χώρο. Εφόσον η φιλοδοξία της Πάτρας είναι να αποτελέσει Εθνικό ερευνητικό κέντρο – και γιατί όχι Ευρωπαϊκό σημείο αναφοράς - πρέπει να δημιουργήσει μια στρατηγική με βάση τα δυνατά σημεία του υπάρχοντος επιστημονικού δυναμικού της, αυτά που ξεχωρίζουν το Πανεπιστήμιο της από άλλα στην Ελλάδα αλλά και διεθνώς, και να ενισχύσει αυτή την προοπτική. Αυτές οι επιλογές πρέπει να γίνουν με την συνεργασία των Πανεπιστημίων, και με των διοικήσεων τους, αλλά και με την συμμετοχή των αρκετών ξεχωριστών ερευνητών του Πανεπιστημίου που δεν έχουν διοικητικές θέσεις αλλά έχουν διεθνή αναγνώριση και κύρος.

Τελευταία Ενημέρωση : Παρασκευή, 17/05/2019

Πρωτοσέλιδο Τελευταίας Έκδοσης

Πρωτοσέλιδο Τελευταίας Έκδοσης

PDF, E-Paper τελευταίας έκδοσης εδώ

Ανασκόπηση 2018

Πρωτοσέλιδο Ανασκόπησης

Δείτε το PDF εδώ

Δίκτυο Forum Ανάπτυξης

Δειτε το καναλι μας στο YouTube

Video Gallery

Αρχή Σελίδας