Πρόσφυγες και…ανάπτυξη

pgialeniosτου Παναγιώτη Γιαλένιου

Στη Δυτική Ελλάδα μας αναλογούν 6.800 πρόσφυγες. Ο αριθμός αντιπροσωπεύει το «1% του πληθυσμού ανά περιφέρεια» που είναι το όριο που ανακοίνωσε η κυβέρνηση δια τους εκπροσώπου της Στέλιου Πέτσα για τον αριθμό των προσώπων που θα μεταφερθούν σε κάθε περιοχή. Βέβαια υπάρχουν ήδη Περιφέρειες όπως Ήπειρος και Κεντρική Μακεδονία που έχουν ξεπεράσει το συγκεκριμένο ποσοστό και δεν θα δεχθούν  περαιτέρω νέους πρόσφυγες.

Να δούμε πέρα από τις κραυγές

Το προσφυγικό που βεβαίως δεν είναι μόνο προσφυγικό αλλά είναι ταυτόχρονα και μεταναστευτικό ζήτημα αποτελεί στην χώρα μας, που κάνει τα πρώτα της μεταμνημονιακά βήματα, ένα από  τα κορυφαία αν όχι το κορυφαίο της πλέον πρόβλημα. Μια πραγματικά ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί. Όχι τόσο για τον παρόντα αριθμό προσφύγων και μεταναστών (εκτίμηση σε επίπεδο χώρας βέβαια και όχι για το τι γίνεται στα νησιά πρώτης υποδοχής όπου η κατάσταση είναι σε επίπεδο έκρηξης). Κυρίως για τις μελλοντικές ροές που με τα νυν δεδομένα στην Τουρκία και τα πολιτικά παιγνίδια της ηγεσίας της δείχνουν να έχουν αλματώδη αύξηση.

Διαπιστώνουμε ότι στη χώρα μας διαμορφώνεται ένα όλο και αυξανόμενο «εχθρικό» κλίμα σε ότι έχει να κάνει με τη διάθεση υποδοχής ακόμη και του «1% του πληθυσμού ανά περιφέρεια». Θεωρούμε ότι αυτή η διάθεση, που δεν αφορά την πλειοψηφία των σιωπηλών πάντως πολιτών αλλά μειοψηφίες φωνασκούντων κυρίως συμπατριωτών μας, οξύνεται και από τη στάση αρκετών πολιτικών που όλοι μαζί βρίσκουν φιλόξενη και πολλές φορές χωρίς αντίλογο φωνή στα συστημικά λεγόμενα  ΜΜΕ. Με δεδομένο μάλιστα ότι πάντα υπάρχουν αφορμές για «λάδι στη φωτιά» όπως  για παράδειγμα ένα βίαιο επεισόδιο μεταξύ προσφύγων ή μεταναστών που βεβαίως έχει άλλη αντιμετώπιση από ένα βιαιότερο επεισόδιο μεταξύ κάφρων οπαδών ελληνικών ομάδων. Όπως και μια απόπειρα βιασμού (φυσικά καρακριτέα) που όμως θα αποτελεί πρώτο θέμα αν προέρχεται από μετανάστη και κάτι συνηθισμένο αν προέρχεται από ένα παραβατικό συμπατριώτη μας.

Ας μην κρυβόμαστε.Το κλίμα αυτό αφορά και τη δική μας γειτονιά εδώ στην περιοχή μας. Που δεν στερείται προϊστορίας σε ότι αφορά πρόσφυγες και μετανάστες  ιδίως από περιόδους που το λιμάνι της Πάτρας ήταν περίπου «ξέφραγο αμπέλι» και όργανο κερδοσκοπίας ορισμένων κυκλωμάτων. Και είμαστε βέβαιοι ότι θα επιβεβαιωθεί και όταν σύντομα η γειτονιά μας θα κληθεί να αναλάβει το  1% που της αναλογεί σύμφωνα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο δηλαδή κοντά 7000 ανθρώπους.

Για το προσφυγικό και τα ο μεταναστευτικό ακούμε καθημερινά πολλά. Από κραυγές για την «πατρίδα που χάνεται» από τις ορδές των αλλόθρησκων μέχρι ψύχραιμες φωνές που δεν ανεβάζουν όμως  τηλεθέαση. Έχουν κατατεθεί και προτάσεις διεξόδου, στις οποίες πλέον αντιμετωπίζεται θεωρούμε με ορθολογικό πλέον τρόπο και ο ρόλος των περίφημων  ΜΚΟ  για τους πρόσφυγες (ορθολογικό χαρακτηρίζουμε τον τρόπο αντιμετώπισης των πολύχρωμων ΜΚΟ για τους πρόσφυγες όχι με τη λογική άσπρου μαύρου αλλά με κριτήρια ουσιαστικής προσφοράς).

Σε όλη αυτή τη συζήτηση θέλουμε να επαναφέρουμε μια αναπτυξιακή διάσταση του προσφυγικού –μεταναστευτικού, που την έχουμε βιώσει με επιτυχία σε δύσκολες περιόδους της χώρας μας και την έχουμε πάλι μπροστά μας.

Ξεκινώντας από την βασική παραδοχή ότι για τα επόμενα χρόνια θα έχουμε στον τόπο μας διαρκώς υπεράνω των 100.000 προσφύγων και μεταναστών οφείλουμε στο όποιο σχέδιο με ευρωπαϊκή διάσταση κάνουμε (κεντρικά και περιφερειακά) να προσθέσουμε και την παράμετρο,  ποιοι από αυτές τις πολλές χιλιάδες συνανθρώπων μας, που έχουν πολλές βεβαίως επιθυμίες αλλά περιορισμένες επιλογές φυγής, μπορούν να ενταχθούν στην παραγωγική διαδικασία του τόπου μας.

Προτρέχω να προλάβω αντιδράσεις. Όχι για να «φάνε» κατά το κοινώς λεγόμενο τις θέσεις εργασίας των Ελλήνων πολιτών. Να καλύψουν τα πραγματικά κενά παραγωγικών εργασίων που κυρίως στον πρωτογενή τομέα έχει η χώρα μας. Κενά που κάποτε κάλυπταν οι ομάδες των Ρομά, αργότερα οι Αλβανοί, Ουκρανοί, Βούλγαροι, Ρουμάνοι κλπ μετανάστες και που σήμερα ελάχιστα καλύπτονται από αυτούς που έχουν βρει καλύτερες δουλειές στις πατρίδες τους.

Ένα σημαντικό τραπεζικό στέλεχος που κάποτε συνταξιδεύαμε από Πάτρα για Πύργο δείχνοντας μου τις τεράστιες αναλογικά χέρσες εκτάσεις σε έναν από τους πιο εύφορους κάμπους της χώρας μας στην διαδρομή μου επισήμανε ότι η πραγματική έξοδος από την κρίση της χώρας μας θα έλθει όταν δούμε όλες αυτά τα ακαλλιέργητα χωράφια γίνουν παραγωγικά. Και αυτό αφορά πολλές περιοχές της χώρας μας που τα περισσότερα  χωράφια της είναι ιδιοκτησία αγροτών του Κολωνακίου  ή βολεμένων δημοσίων υπαλλήλων.

Ας ξαναδούμε το νέο προσφυγικό (που θα το έχουμε πολύ καιρό εδώ) πρωταρχικά πλέον από αυτή τη διάσταση. Και ας πάνε τα πολλά –πολλά χρήματα που διατίθενται για αυτό υγιώς προς μια τέτοια κατεύθυνση και όχι στη τσέπη των ολίγων πονηρών.

Θα επανέλθουμε σχετικά.      

Last modified on Friday, 08/11/2019

Πρωτοσέλιδο Τελευταίας Έκδοσης

Πρωτοσέλιδο Τελευταίας Έκδοσης

PDF, E-Paper τελευταίας έκδοσης εδώ

Ανασκόπηση 2018

Πρωτοσέλιδο Ανασκόπησης

Δείτε το PDF εδώ

Δίκτυο Forum Ανάπτυξης

Δειτε το καναλι μας στο YouTube

Video Gallery

Αρχή Σελίδας